Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Just words

ΕΡΩΤΕΥΕΣΑΙ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΙΣ ΣΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΦΑΕΙ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΝΕΙΡΑ,ΥΠΟΣΧΕΣΑΙ,ΣΧΕΔΙΑΖΕΙΣ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΤΕΤΡΑΔΙΟΥ ΚΑΙ ΑΓΑΠΑΣ... ΞΑΦΝΙΚΑ ΟΜΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΖΕΙ ΚΑΙ ΞΥΠΝΑΣ. ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΣΟΥ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΑ ΣΕ ΞΕΚΟΥΦΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΕΞΩ ΝΑ ΧΟΡΕΥΕΙΣ ΤΣΙΤΣΙΔΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΔΟΥΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΘΟΥΝ! ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΕΚΕΙΝΕΣ ΟΙ "ΘΕΙΤΣΕΣ" ΠΟΥ ΣΟΥ ΤΗΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΦΑΝΕ ΜΑΛΛΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΖΙΝ ΠΟΥ ΤΟ "ΕΦΑΓΕ Η ΓΑΤΑ"... ΜΕΤΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ ΟΛΑ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΣΑΙ. ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΡΩΙΝΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΣΙΜΠΛΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΡΘΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ "ΕΦΟΔΙΑ" ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝ ΚΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΟΛΗΘΩΜΕΝΟ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΑΝ ΔΕ ΣΤΡΩΘΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΣΠΙΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΒΟΛΗ. ΕΤΣΙ ΟΜΩΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ, ΜΕ ΤΑ ΜΟΝΟΧΡΩΜΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΛΟΥ ΤΟΥΣ, ΤΑ ΜΑΥΡΑ Ή ΤΑ ΓΚΡΙ. ΑΥΤΑ ΔΕΝΝ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΟΜΩΣ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ,ΚΙΤΡΙΝΑ,ΚΟΚΚΙΝΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΙΚΑΛΙ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΕΝΑ ΑΣΤΕΙΟ ΜΠΙΚ ΜΠΙΚ ΟΤΑΝ ΤΑ ΖΟΡΙΖΕΙΣ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΓΕΒΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ... :)
                 
                                                                                                                                Vicky...

Πέμπτη 21 Απριλίου 2011

Τί μένει στο τέλος;

 Που λες όταν σε μία δυνατή φιλία μπαίνει ένα ψέμα τί κάνεις; Και μετά κι άλλο κι άλλο μόνο και μόνο για να καλύψει το κενό του προηγούμενου. Εκεί εμφανίζεται λοιπόν, η Μαύρη Τρύπα. Μα αλήθεια...Πόσο δυνατός είσαι για να πιαστείς από κάτι, για να μην σε ρουφήξει...; Είναι δυνατόν να μην υπάρξουν απώλειες;
 Ανακάλυψα λοιπόν ένα ανώφελο ψέμα που με έκανε να χαλάω φαιά ουσία ορισμένα βράδια. Αρχικά σε όλα τα ασυνήθιστα, έλεγα "it's ok αυτά συμβαίνουν αυτά". Μετά όμως άρχισα να ψάχνω το θέμα, ρε σεις είχαν μαζευτεί πάρα πάρα πάρα πολλά. Βρήκα οπότε στοιχεία που απεδείκνυαν πως όλα ήταν βλακείες. And then?
 Ως πνεύμα της δικαιοσύνης εδειξα όλα αυτά που είχα βρει σε μία φίλη μου, που τα περνούσαμε όλα αυτά μαζί, και -νομίζω- πως την άφησα να κρίνει μόνη της... Η κρίση της ήταν ηθικά σωστή...Δεν ήθελε να χει καμία σχεση μαζί της από κει και πέρα.
Της έλεγα να αλλάξει γνώμη μα μάταια.

 Τώρα, περιμένουμε να μιλήσουμε στην κοπέλα που είπε όλα αυτά τα ψέματα. I mean ίσως να αποδείξει ότι λέει αλήθεια ή τουλάχιστον να μας πει το λόγο που την οδηγησε να συμπεριφέρεται έτσι. Και να μην λέει αλήθεια όμως θα χτυπηθώ, θα στεναχωρηθώ, θα χάσει την εμπιστοσύνη μου, μάλλον θα χαλάσει η φιλία μας ΜΑ θα την αγαπώ ακόμα.

Ορισμένες αλήθειες είναι κουτιά της Πανδώρας και πρέπει να μένουν κλειστά.
Ίσως χαλάσουν οι μεταξύ μας σχέσεις, ενώ ήταν στο χέρι μου να το αποτρέψω. Και πάλι όμως, δε μετανοιώνω. Έκανα το σωστό... Άσχετα εαν δεν το ήθελα.
 
             Το μόνο που μου μένει είναι να ευχηθώ να είναι αλήθεια κάτι το οποίο φαίνεται παράλογο...

Θα μπορέσω να την συγχωρέσω; Πρέπει;
                                                                                                                                          Βίκυ