Τί μένει στο τέλος;

 Που λες όταν σε μία δυνατή φιλία μπαίνει ένα ψέμα τί κάνεις; Και μετά κι άλλο κι άλλο μόνο και μόνο για να καλύψει το κενό του προηγούμενου. Εκεί εμφανίζεται λοιπόν, η Μαύρη Τρύπα. Μα αλήθεια...Πόσο δυνατός είσαι για να πιαστείς από κάτι, για να μην σε ρουφήξει...; Είναι δυνατόν να μην υπάρξουν απώλειες;
 Ανακάλυψα λοιπόν ένα ανώφελο ψέμα που με έκανε να χαλάω φαιά ουσία ορισμένα βράδια. Αρχικά σε όλα τα ασυνήθιστα, έλεγα "it's ok αυτά συμβαίνουν αυτά". Μετά όμως άρχισα να ψάχνω το θέμα, ρε σεις είχαν μαζευτεί πάρα πάρα πάρα πολλά. Βρήκα οπότε στοιχεία που απεδείκνυαν πως όλα ήταν βλακείες. And then?
 Ως πνεύμα της δικαιοσύνης εδειξα όλα αυτά που είχα βρει σε μία φίλη μου, που τα περνούσαμε όλα αυτά μαζί, και -νομίζω- πως την άφησα να κρίνει μόνη της... Η κρίση της ήταν ηθικά σωστή...Δεν ήθελε να χει καμία σχεση μαζί της από κει και πέρα.
Της έλεγα να αλλάξει γνώμη μα μάταια.

 Τώρα, περιμένουμε να μιλήσουμε στην κοπέλα που είπε όλα αυτά τα ψέματα. I mean ίσως να αποδείξει ότι λέει αλήθεια ή τουλάχιστον να μας πει το λόγο που την οδηγησε να συμπεριφέρεται έτσι. Και να μην λέει αλήθεια όμως θα χτυπηθώ, θα στεναχωρηθώ, θα χάσει την εμπιστοσύνη μου, μάλλον θα χαλάσει η φιλία μας ΜΑ θα την αγαπώ ακόμα.

Ορισμένες αλήθειες είναι κουτιά της Πανδώρας και πρέπει να μένουν κλειστά.
Ίσως χαλάσουν οι μεταξύ μας σχέσεις, ενώ ήταν στο χέρι μου να το αποτρέψω. Και πάλι όμως, δε μετανοιώνω. Έκανα το σωστό... Άσχετα εαν δεν το ήθελα.
 
             Το μόνο που μου μένει είναι να ευχηθώ να είναι αλήθεια κάτι το οποίο φαίνεται παράλογο...

Θα μπορέσω να την συγχωρέσω; Πρέπει;
                                                                                                                                          Βίκυ